بوسه های گرم من

این پست برای تمامی آدمی های که در هوامعلق هستند سفارشی شد .....نیدونم

to-fall-in-love — Sun, 25 Oct 2009 15:37:18 GMT

سلام....خوبید که

یک ساعتی براش توضیح دادم که اینی که می بینی اونی نیست که باید باشه یا اونی که قرار بود باشه. قراره که بشه اونم نه به دست یه نفر.به جون خودم اونی که می فرستیم اون بالا حالا هر کی می خواد باشه ،جادوگر نیست از سیاره اورانوس هم بر حسب اتفاق رو زمین فرود نیومده و باباش هم دست بر قضا از تو قبر آینده رو براش تشریح نمی کنه. اونم آدمه مثل من و تو.یه مشت ابزارداره یه سری اختیارات و البته محدودیت ها.صاف تو چشام زل زد وای چشاش برق میزد. میخوای چه بکنی ؟؟؟

آقاجون نمی خوای کار کنی؟ نکن.به درک اسفل ولی دیگه توقع نداشته باش.نگو چرا امارات؟ چرا روسیه؟چرا عربستان؟شرایط رو بفهم عین بچه ها که عدل آخر برج که از قضا مصادفه با حنا بندون شیپیش های توی جیب بابای کارمنده...

یاد هواپیمای کنترلی و از اون ماشین گنده ها که دست بچه مایه دار همسایه دیدی؛ نیوفت...خیر سرت دانشجویی.توقع داری داشته باش بابام ولی به جا.

عین درس خونده ها بحث کن.عین اونایی که می فهمند.پا زمین نکوب نگو گور بابای آیندگان و بقیه من الان

می خوام من می خوام. . .

بشین بگو دودوتا چارتا الان اینیم باید این بشیم.این راهشه.اینم چاهش.این راه باید طی بشه.طی شدن هم طول میکشه.تو زرنگی؟سرعت ببخش .

حالا بقیه اومدن یا علی.نیومدن تو خودت یا علی رو بگو.نگو کی میکنه که من بکنم نگو برو بابا دلت خوشه.یا قپی نیا یا اگه میای منطقی بیا.پاش وایسا. بدون کجایی چی میخوای نه عین "چی" هر کی هر چی گفت تو هم بگو و هر جا رفت برو.

اگه دیدی موج انتقاد زیاده تو هم فحش بدی و یه دفعه با یه باد برگردی و گلهای پر پر شده!!

حالا میخوای اسمون ریسمونم به بافی این توی کتش نمیره...حالا هر برداشتی خواستی بکن!!

شیشه ای می شکند...

یک نفر می پرسد...

چرا شیشه شکست؟

مادر می گوید...

شاید این رفع بلاست.

یک نفر زمزمه کرد...

باد سرد وحشی مثل یک کودک شیطان آمد.

شیشه ی پنجره را زود شکست.

کاش امشب که دلم مثل آن شیشه ی مغرور شکست،

عابری خنده کنان می آمد...

تکه ای از آن را برمی داشت مرهمی بر دل تنگم می شد...

اما امشب دیدم...

هیچ کس هیچ نگفت غصه ام را نشنید...

از خودم می پرسم آیا ارزش قلب من از شیشه ی پنجره هم

کمتر است؟

دل من سخت شکست اما، هیچ کس هیچ نگفت و نپرسید چرا ؟

در خواب در تختخواب خس خسی

عاشق زنی شد ی که از خود بیزاره

ده دقيقه بعد

بر پوست مرطوبش می توانی دست بکشی

عريان شوی

و به جای نوشيدن چای شيطنت کنی

به خنده از لب هايش دور شوی

غروب می شود و تواززاويه جديد

بوی دهانت را پشت گوش هايش می گذاری

در نمای ديگر فریادی دیگر

فضای بد این روز ها و روزهای من...نمیدنم

to-fall-in-love — Fri, 09 Oct 2009 07:25:18 GMT

سلام..همگی خوبید

دوست نداشتم اپ کنم اما مشکلات بلاگفا داره بدجوری رو اعصابم

راه میره اقای شیرازی این سرورها اسباب بازی نیست هر روز

با هاش بازی میکنی لطف کن یه کاری بکن اگه نمیتونی بگو

یا عوضت کنیم یا کوله بارمونو ببندیم بریم زیاد خاطر خواه داریما

فکر کنم 20 دقیقه ام طول نکشه جمع جور کردن از سفر شمال راحت تره

جالب بود این هفته توی سایر پیجام سایه نقد افتاده یکی از مشهد برام حرفهای بدی فرستاده

که جواب خوبی بهشون دادم یک دوستی در کلیپهای بیشتر برای خنده و شادابی بود

و حرف زشتی داده جواب محکمی دادم راستی چرا ما همه نخبه ایم تازه گی همه نخبه شدن

یکی از ورزش نخبه هست یکی هم با مدارک دکترای دارو سازی میاد توی فلسفه نظریه پردازی میکنه

خلاصه لپ کلام به قول فردوسی پور با سرم میزنم توی این میزا ..بابا هر کسی جای خودش

میری محفل ورزشی سیاسی شده میری تو اقتصاد سیاسی شده

عجب روزگاری شده ................

حال برید سالهای قبل شخصی با دیپلم وزیر شده این نخبه ها کجا بودن حالا به دکتری یه نفر خرده میگیرن

بریم حرفها بسته این پست نمی زدم روی دلم میموند اون موقع هیچی........

جدیدن اشخاص جدید توی وبلاگ نویسی پا به عرصه گذاشتن نمیدونم اینا قبلا کجا بودن

صاحب فکر شدن و ....

نمیخوام چیزی بگم ..خودتون میدونید

ای کاش تمام دوستان این گلیم کهنه خودشون بچسبند پا فرای ان نذارن و .........

چیزی نمیگم خیلی داره بی تدبیری میشه ..یه زره ..اره

خوب با اینکه دلخوری زیادی پیش اومده اما باید یه سری صحبت میکردم

خوب بریم سر پستم.....

یه لحظه ، همین نزدیکی :

قدرزمان حال را بدانيد كه گذشته بر نمي گردد و آينده شايد نيايد " گالیله"

در کنار تلی از خاکستر تنها مانده ام... خاکستری از تمام خواستن ها و دل بستن ها...

از امید و عشق ...خاکستری از جنس عبور

سکوت را می نگرم که چگونه در همسایگی اش محمل گزیده ام و او پر هیاهو تر از

همیشه فریاد میکشد...اطرافم جز استخوانهای سردی که صدای خرد شدنشان غرش باد را

خاموش میکند هیچ چیز نمی یابم...دوباره گم شدم در میان قفسی که برایم ساخته ای...

چشم هایم مدام تو را جستجو میکنند و سراغت را از من میگیرند....

از من که فاصله ی خیالم با تو اندازه ی دلی تنگ و گونه ای خیس شده...

کاش کمی انتظار چاشنی خیالم بود...انتظاری بس بیهوده...

اینگونه لااقل گمان میکردم در این ورطه نگاهی نگران و دلی بیتاب را به همراه دارم...

اینگونه شاید دیگر در این دنیای تلخ در دستان خالی عادت به دنبال خود نمیگشتم...

استخوان ها را در آغوش میگیرم...دوباره از نو در زندانی محصور میخزم...

حتی برای روح سرگردانم هم صدایی خیس نغمه نمی خواند

آسمان را که مینگرم عطر خیالت مجالم نمیدهد...

دوباره از نو بازمیگردم به سر سطر ...آنجا که نام زیبای تو نگاشته شده است...

آنجا که نام من آغاز میشود...آن لحظه که عشق می روید و من در هوایش

نفس میکشم...فانوس ستاره ها را خاموش میکنم و چهره ی مهتاب را در پشت ابرها

پنهان میکنم ...تا دستانم در دست های گرم تو جای دارد چشم هایم را بر روی

هر آنچه دیدنیست میبندم...تصنیف عشق را برایت زمزمه میکنم...

تا غروب ستاره ها کنارم بمان و بدان که عاشقانه دوستت دارم...

اینو دوست عزیزم برام گذاشت چون شعر زیبا بود دوست داشتم ..تو بلاگ بزارم و تکمیلش کنم

تو گلوم یه بغض خسته س نگو نه

رو لبام حرفی نگفته س نگو نه

مگه من عاشق چشمات نبودم؟

لایق اون دل خسته ات نبودم؟

تو سینه ام قلبی شکسته اس نگو نه

که امیدش به تو بسته اس نگو نه

تو بگو آخه گناه من چی بود

بجز اینکه قلب من مال تو بود

تو نبین چشمای بی ابر منو

تو نبین سکوت بی صدائیمو

تو دلت یه زخم کهنه اس نگو نه

دل تو مال غریبه اس نگو نه..

(بهاره)

ای عشق همه بهانه از 2ست

من خاموشم این ترانه از 2ست

من اندوه خویش را ندارم

این گریه ی بی بهانه از 2ست

لحظه ای و پس از آن،هیچ

پشت این پنجره شب دارد می لرزد

و زمین دارد

باز می ماند از چرخش

پشت این پنجره یک نامعلوم

نگران من و تست

همه میگن عطر بهار...اما من میگم عطر پاییز ...دهه نیدونم

to-fall-in-love — Fri, 25 Sep 2009 17:18:18 GMT

سلام..خوبید که..

خلاصه با یه حمله برای اپ جدید استینو بالا زدم

هی میگم پاییزه

خش خشو ..یواش یواش میشنوی

نم نمو میشنوی

شنیدن کی بود مانند دیدن ..حالا به خودم تیکه میندازم

اهه نخند.....نه بخند

نگو خوشت اومده .....

خلا صه بعد ملالتهای فراوان و هی عصبی میشدم

امار وبگذار میدیم بابت مشکلات جدید در نت بوجود امده برش داشتم چون داشت خیلی ضایع میشدم

یه روز توی بلاگ دیگه ام یکی از دوستهای رومانیایی گفت اومدم بلاگت ونظر دادم گفتم کجا؟

گفت بلاگفا ..اومدم اینحا دیدم نظری نیست بعد فکر کردم نگو وبگذار نظر داده

ای بابا این گوگل هم الکیه اونو ترجمه نمیکنه

144 نفر نظر دادن من خودخواه و بد اخلاقم ..ولش کن برش میدارم

دهه نخند...

خوب بریم ...دنبال هوا هوس خودمون ولش کن...چشمک

پاییز

وقتی آمدی از بس درختان نگاهشان را به خورشید گره زده بودند دستهاشان میدرخشید.

وقتی آمدی نفسهایت هم گام همان بادهایی شد که درخت وجودم را بی بهانه لرزاند.

وقتی آمدی خنده هایت عبور ابرهای آبی آسمان را خاکستری کرد...

و تو...

عاشق همان بی رنگ بودن ماه بودی، که در عمق چشمان سیاه آسمان پشت ابرها

می گذاشتی

و تمام خواب های معصومانه مرا بی مهتاب میپروراندی...

وقتی آمدی پاییز بود...

روزی شبیه امروز...

برگ بود و حضور پر رنگ خورشید و خش خش گام های تو...

تو همان تعبیر خواب های خاکستری ام بود در آن شب برای آمدنت دیده بودم.

همان شب که آسمان تمام ستارگانش را به حراج گذاشته بود تا شاید بتواند برق چشمانت را از

من بپوشاند تا اینچنین اسیرم نکنی، اما...

حالا نه تو هستی که شبم روشن باشد و نه ستاره ای برای آسمان مانده است.

وقتی آمدی پاییز بود...

روزی شبیه امروز...

امروز هم پاییز است...

خوب یکی رفتو و دیگری امد

خوبه پاییز ..بریم اصل مطلب .....نخند

در رهت، تا دختران شهر دام انداختند

سکه های بوسه را بردند و دل را باختند

پنجه های داغ تو، چون پنجه های آفتاب

در شب گیسویشان، افسانه ها پرداختند

تا تن چون عاجشان را، با نوازش سوختی

قصر مرمرگون باغ آرزو را ساختند

بر سمند سرکش احساس و عشق و آرزو

مهربانی های من، با مهربانی تاختند

ای درخت ارغوان، نیلوفرت بودم، ولی

بازوانت، قدر آغوش مرا نشناختند

این از نگاه دیگه

بهر لب من، لبان گرم تو چه شد؟ **** بهر سر من، سینه ی نرم تو چه شد؟

ای تن به تن دیگری، افشرده به رقص **** سویم چه کنی نگاه؟ شرم تو چه شد

زندگی و یکساله و روزه ..وای چقد سخته..نه ...نمیدونم

to-fall-in-love — Fri, 21 Aug 2009 07:59:18 GMT

سلام...خوب هستید که....

سیاست ادامه داره اما به من چه من به اندازه خود بودم

حضور

روزگارا..... یکسال از این وبلاگم میگذره

عشق و تولد ..خوشی یا ناخوشی خود را مینویسم

روزمرگی ....نه ...روزگار خود مینویسم

چرا خیلی از این روزمرگی میگن

ای کاش زیبا ببینن و زیبا زندگی کنن

همیشه در بند بودن بدم میاد و درازادی خود زندگی میکنم

وای.. موتول قو ...فرهاد جوب

زندگی رو از طبیعت یاد بگیریم

نه...نیدونم

روزه

با دهانی کج شده از تقدیر

به خدائی

رو کن دست زندگی را در سفره ها ی خواب

که معجزه کن با نان و شراب

و خاک... که مزه ی لوطیانه مان بود

هر شب

از خاک به خاک

و از خاکستر به "..خاک بر سر.."افتادیم از فرط تختخواب

و سیگاری........که باید ترکت کنم

خلط سیاهی شدم که هی خس...خس توی گلویم...

تف..به این روزگاری که منم

هر شب

عق میزنم خاطرات نان وشراب را

درویاری از لکه ها

که مثل ویاگرا سر میزنی به مردانگی ام

درد میکنم از جیره بندی ات

تا معجزات س.ک .سی تا شب کفایت کند تا..

هرشب

روزه ی سکوت بگیر مگدالین!دیوارها نازکند

چقدر گفتم آب ماچ را کمتر کنم

گوش نکردی

وصدای بوسه لو داد زندگی را

مردی

و زنی

که نان بود وشراب

و خاک....

از خاک به خاک

واز خاکستر به.."خاک بر سر..."ی که

سه بار دوست داشتن را انکار کنم...

هر شب

نوشته می شوم روی موج /ساحل/ یک نفره

در لیستی از "بد ها"

و چقدردریا راه میروم که هی غسل...

پاک نمی شوم

گرداگرد تو می گردم...

تقلای تَنم،

بین تو... و ... تخت.

هَوار ناله های آن شب مست...

خاطرت هست؟

باز

بساط خواب می چینی.

چشم به راهم،

مثل هر شب، مستِ مست.

بساط خواب می چینی، لای انگشتان شب...

پست سیاسی ...شما نظر بدید و ...نمیدونم

to-fall-in-love — Tue, 28 Jul 2009 19:56:18 GMT

سلام...همگی خوبید

سلامتی برای همه میخوام

اما ..دوست نداشتم این پست را بذارم

اما انقدر پرسیدن تا عقایدم بگم

سوالی دارم به 12 سال قبل شخصی امد با وعده وعید امد و رئیس جایی شد

بنده مثل خیلی ها گول حرفهای او را خوردیم

اخر چه شد..گفت نذاشتن ...نتوانستم

بنده عقاید را محدود کرده و انچه را دارم را بسنده کردم

و کسانی که از بیرون میگن لنگش کن ...ببینید

کسانی که........ بسه دیگه چیزی نمیگم

هزار و سیصد وچندی گاو

شروع تو بی شک!

شروع سبز ِ این چراگاه

مناسب اندام تو چرا؟

گاهی

میان امواج شیرین زبانت

ماری

چرا

می خزد و

زبان به شیشه های عسل می زند؟

بازنده شدن...با شنیدن این کلمه اولین حسی که بهتون دست میده چیه؟؟!!!همون بازی هایه

بچگی مون...

همون که تو بچگی هامون عینه یه غول ازش میترسیدیم....دوس داشتیم همیشه برنده باشیم...عادت نداشتیم کاری بکنیم که میدونستیم کوچکترین ریسک توش باختنمون رو به همراه داره....
چرا الان که دارم فک میکنم میبینم بچگی هامون خیلی عاقل تر از الانمون بودیم...راسته که گفتن عاقل ترین ادمایه دنیا بچه ها و دیوونه ها هستن...میگن دنیا رو همون رنگی که هست میبینن نه سیاه سیاه و نه سفید سفید...
چقدر از صفحه ی شطرنج بدم میاد شاید بخاطر دو رنگ بودنش...ولی نه همین صفحه ی شطرنج می ارزه به صد تا ادم با شخصیت هایه هزار رنگی که ....

من بی رودروایستی...میگم باختید...باختید...

اره من تصمیم درستی گرفتم وگر نه من تو خیابان ان موقع اقایان در منزلشان چای میخوردن

داد داد....

دموکراسی؟

وای.....وای که اینها چه کردن با مردم ...ایا مردم با کودک درونشان...با احساساتشان...باورش سخته ....نقاشی اونم سخته اما واقعا بعضی از انسان چرا باید انقدر ...!!!

چرا ما انسانها همچین ظلمی در حق خود میکنیم....شاید...شاید هنوز تو این سوال موندم شما بگید آیا انها انسانن؟؟؟

یک مورچه ای بود در ولایت غربت که روزها
می رفت به صحرا و گندم و جو جمع می کرد برای زمستان. یک روز که رفته بود برای جمع کردن غله، یک دانه گندم پیدا کرد و به نیش کشید و حرکت کرد به طرف لانه اش. ناگهان بادوزید و دانه گندم را از دست و دهان مورچه گرفت و با خودش برد. مورچه به باد گفت:«ای باد تو چقدر زور داری»
باد گفت : « پدر آمرزیده، من اگر زور داشتم که برج های بالای
شهر، راهم را سد نمی کردند».
مورچه گفت : «ای برج های بالای شهر، شماها چقدر زوردارید.»
برج ها گفتند: « ما اگر زور داشتیم که نیازی به مجوز شهردار نداشتیم.»
مورچه گفت:« ای شهردار تو چقدر زور داری.»

شهردار گفت:« من اگر زور داشتم که قوه قضاییه مرا دستگیر نمی کرد.»
مورچه گفت:« ای قوه قضاییه تو چقدر زور داری.»
قوه قضاییه گفت:« من اگر زور داشتم بعضی جراید از من انتقاد نمی کردند.»

مورچه گفت:« ای جراید شما چقدر زور دارید.»
جراید گفتند:« اگر ما زور داشتیم که کاغذمان گیر وزارت ارشاد نبود.»
مورچه گفت: «ای وزیر ارشاد تو چقدر زور داری.»

وزیر ارشاد گفت:« اگر من زورداشتم که محتاج رای اعتماد نمایندگان مجلس نبودم.»
مورچه گفت: « ای نمایندگان شماها چقدر زور دارید.»

نمایندگان گفتند:« ما اگر زور داشتیم که نیازمند رای مردم نبودیم.»

مورچه گفت: «ای مردم شما چقدر زور دارید.»

مردم گفتند:« ما اگر زور داشتیم بقال به ما جنس نسیه نمی داد.»

بقال گفت: « من اگه زور داشتم آفتاب ماست های مرا نمی ترشاند »

مورچه گفت:«ای آفتاب تو چقدر زور داری»

آفتاب گفت : « من اگه زور داشتم دختر کدخدا نمی گفت که تو در نیا من در آمدم»

مورچه گفت:« ای دختر کدخدا تو چقدر زورداری»

دختر کدخدا گفت:« من اگه زور داشتم که زن کشاورز نمی شدم»

مورچه گفت:« ای کشاورز تو چقدر زور داری»

کشاورز گفت:« من اگه زور داشتم که از ترس تو گندم هایم را توی انبار قایم نمی کردم

مورچه یک کمی رفت توی فکر. بعد نگاهی به بازوهایش کرد،سینه اش را داد جلو ورفت به مزرعه. گوش باد را گرفت و پرتش کرد پشت کوه قاف

بعد هم دانه گندم اش را برداشت وبرد به لانه اش

"روزها یکی پس از دیگری میگذرند و این ما هستیم که قافله عمر را از گذرگاه خیال عبور داده ایم و دفتر خاطرات ذهن را ورق میزنیم و گاه اشک در چشمانمان حلقه می زند و گاه لبریز از شوق میگردیم . زندگی آمیزه ای است از تلخ و شیرین تا ندانی شوری چیست و تا زخم روزگار را روی بدن و اندیشه مان حس نکنیم هرگز شیرینی موفقیت را درک نخواهیم کرد .

هر بهار را خزانی و هر خزانی را بهاری است و بهار بی معنا می بود اگر خزانی وجود نداشت.

آری زندگی همچون فصول سال است ,هر فصل رنگی تازه به خود می گیرد و هرفصل زیبایی خاص خود را دارد و این ما هستیم که غم های زندگی را هم دوست میداریم و وقتی خاطرات گذشته را مرور میکنیم سختی هایش را بار دیگر در می نوردیم .

آری زندگی زیباست

زندگی آتشگهی دیرینه پا برجاست

گر بیفروزیش

رقص شعله اش در هر گران پیداست

ورنه خاموش است و خاموشی .. ."

من ندانستن را دوست دارم این داستانهای دل مان است

to-fall-in-love — Wed, 03 Jun 2009 16:10:16 GMT

سلام..خوبید

باز حوصله ای نیست

باز روز و شب

غم و شادی

همه همه میاد میره

چی باقیست؟

یه خورشید و یه ماه و یه اسممون پر ستاره

راستی فکر کردی یه ستاره باشی تو اسمون فقط یه کمی شب نور داشته باشی

در عوض دوره برت یه عالم ستاره باشه

سهم من از شب

شايد همان ستاره اى باشد

که هميشه پنهان است

هميشه هميشه هميشه...

و يا به قول قاصدک

ستاره اى من

همان است که

پيدا نيست.

تنهايي مي آيد ،

مي نشيند

و ساعتهايم را مي بلعد ،

هميشه گمشده اي دارم !

چقدر دلتنگي از ميان

ثانيه ها پيداست

چه لحظه شیرینی است شنیدن حرف دل و چه آرامش بخش است آن هنگام.

آن هنگام که عشق خشت اول را می نهد.

خشت اول را می نهد تا نشانی باشد برای امروز و تکیه گاهی برای فردا.

برای فردایی که می آید وهیچ یک را از آن گریزی نیست.

فردایی که امروزت آن را می سازد. فردایی که دلهایی در حسرت آمدنش می سوزند.

چه زیبا می شود آن بنا و زیباتر زمانی که ....

خشت هایش همراه با یاد تنها محبوب شکل گرفته باشد.

چه زیبا می شود آن بنا و زیباتر زمانی که به لرزه درآید...

چرا که " تنها بنایی که اگر به لرزه درآید ، محکم تر میشود دل است "

کاش می شد فریاد زد: هان ای کسی که در غرفه هایی که عشق را به حراج گذاشته اند

دلت را محک می زنی، ارزانش مفروش

نگاهی

که اگر چنین باشد سخت مغبون گشته ای

بنویس دوست من...

نام کوچکم را بزرگ کنار نام خودت همان گونه که من نوشتم

و در خاطرات آینده ات مصور کن که زمانی بوده ام و بوده ای

فردا روزی دلم برای تک تکتان تنگ میشود...

که همچون کودکی

قهر و ناز هم را تحمل کردیم؛؛ پای درد و دل هم نشستیم

و چه بی دریغ مهربانی را نثار دلهایمان کردیم ؛

آری فردا روزی که کسی با من نیست؛

به یاد خاطراتم ؛

در زندگی حرف هایی هست که فقط باید بلعید و خاطراتی

تا دوباره ای و شاید هم شروعی

انگشتم را نخ بسته ام

تا به یاد آورم

فراموشت کرده ام...

من سکوتم را از اوراق سپید آموخته ام

to-fall-in-love — Sun, 24 May 2009 15:36:07 GMT

سلام خوبید

امیدوارم همیشه سلامت باشید

خوب دیگه اینم جانپناه منه زورم به کسی نرسه به این بلاگفا که میرسه

در تاریکی سخت در دالانهای پنهان کودکی سخت بازی میکند

روزگار اینگونه پنداشته که ما اینگونه باشیم

گاهی مهربان و گاهی سخت

بچه گاهی قر میزند و گاهی لج میکند

عجب روزگاری داریم

ایا پرسیده ای به کجا میرود این دالان تاریک و سرد

ایا رفته ای

میرویم شاید چیزی باشد یا کسی

بازم به جای سخت خوردم ..دیگه نیدونم تنها چاره است

فریادم را خاموش می خواهند و احساسم را مرده احساسم به مانند زلال آب جویباری گردیده که کودکی برای بازی، نه برای کنجکاوی مشتی خاک به درونش می ریزد احساسم را این چنین می بینند و این چنین می خواهند چه باید کرد، ازم نپرس که من خود چرا ها هستم به پستو نگاه کن پیر زنی است شاید او ...داند من چه گویم ای پیرزن..فریاد

اینک به من گوش کن! من هم می خواهم سکوتم را پس از ماهها بشکنم اما نه به تلخی تو... می خواهم به تو بگویم:" ای بزرگمرد , زندگی خواستن است درست آن لحظه که نمی خواهی... حالا که خیال می کنی به آخر خط رسیده ای بر خیز... بر خیز و قلمی به دست گیر و باقی خط را خودت بکش... بگذار تصویر پایمردیت که از کودکی در ذهنم نقش بسته, خدشه دار نشود..."

راستی اینم یه داستان نه روایت نه..اصلا نمیدونم

یه دختر كوری تو این دنیای نامرد زندگی میكرد .این دختره یه دوست پسری داشت كه عاشقه اون بود.دختره همیشه به پسره می گفت اگه من چشمامو داشتم و بینا بودم همیشه باهات می موندم یه روز یكی پیدا شد كه به اون دختر چشماشو بده. وقتی كه دختره بینا شد دید كه دوست پسرش كوره. بهش گفت من دیگه تو رو نمی خوام برو. پسره با ناراحتی رفت و یه لبخند تلخ بهش زد و گفت :مراقب چشمای من باش

چیزی نیست در سختی و کابوس خودمم

حوصله ام داد یاری نیست

وای وای چی شد استقلال قهرمان شد..به به کنید ...نیدونم

to-fall-in-love — Sun, 26 Apr 2009 17:14:44 GMT

سلام من اومدم...همگی که خوبید لطف دارن دوستان

حداقل ماهی یه بار به این خونه من سر میزنن

بی معرفتا زیاد میام میگن چیه زیاد وتند تند پست میزاری

کم میام میگن بهار رفت گل و سبزه رفت

من اومدم با خاطرات تلخ و شیرینم

اما یه چیزی بگم امسال سال فوق العاده بدی البت تا الان برای من

بوده

شاید برای اکثرتون خوب بوده و باشه چشم حسود کور بازم بلا نسبت

زبون گاز بگیرم ............

منتظرین که چی بشه ...من بهتون میگم چیزی نمی شه من اینجا هستمو هستمو هستم

دوباره انگيزه ام خاموش مي شود.

جمله معروف اي کاش در وجودم شعله مي کشد .

يادم نمي ايد تا امروز؛بر داشته هاو نداشته هايم افسوس خورده باشم

و يا جمله((اي کاش))را از نهايت درون فرياد زده باشم!

بارها به کلماتي که از نهانم شعله کشيده اند خيره ماندم و باور نمي کردم

که

وسعت آسودگيم تا اين حد گسترده باشد.

اما از آنجايي که روزگار و زمانه هميشه راهي براي سلب آسايش بشر فراهم

مي کند

امشب نيز نوبت سلب آسايش من است.....

در جاي جاي اين مغز ناتوان به دنبال راه فرعي ميگردم تا شايد مرا سريعتر

به آسمان ابي ارامش هدايت کند اما افسوس که افکارم مانند کلافي؛در هم

پيچيده و زمان مي خواهد

تا خود را از بندچرا ها رها کند!

هميشه از گلايه کردن بيزار بوده ام...از ناليدن...و بر کرده هاو نا کرده ها فرياد

زدن...

مي دانم و ايمان دارم که از بين درهاي بسته ؛دري را مي توان باز کرد و

ميدانم

که خدايي که در همين نزديکي ست ؛دست تواناي ياريش را به سويم دراز

مي کند ...

بارهاست که دستش را به گرمي فشرده ام.

امانمي دانم چرا مضطربم؟نمي دانم چرا هيچ چيز آتش شعله ور درونم را

خاموش نمي کند؟

شايد گناه کارم!!!!!!!

وشايد گناهم اين است که هميشه؛حتي در اوج ناباوري هم باور کردم که:

دوست داشته باشم.

اما عهدمان اين بود که تنها من دوست داشته باشم نه او...

و او چه آسان اين پيمان را شکست

آیا سکوت روشن ترین واژه ها نیست ...

همیشه در خلوت خود سکوت را مجسم دیده ام

آیــــــا سکوت...

خونسرد ترین واژه نیست ؟ !

تا چشم گشودم ، از چشم زندگی افتادم

شبی شاید امشب ... زیر نور یک واژه خواهم نشست

نام خونسرد معشوقه ام را بر هواس پنج گانه ام فال خواهم گرفت

و همزمان پایان آخرین برگ خاطراتم خواهم نوشت ...

پـــایـــان تو بود ........

اس اس قهرمان اینم هدیه جدید من

روش کلیک کنید یه لینک گذاشتم توپه ..منم امیر کرج

بوی عیدی،بوی کاغذ رنگی،بوی تند ماهی وسط سفره نو ، بوی یاس ترمه

to-fall-in-love — Fri, 03 Apr 2009 09:39:27 GMT

سلام ..همگی خوب هستید خوب خوش گذشت

عجب عیدی بود ...سال عجیب و غریب اغاز شد البت برای من

خیانت خوب نیست خوشم نمیاد از ادمهایی که خیال میکنن

چشمهای همه بسته و افتاب و مهتاب ندیدن

اره خوب......

هه هه

باز نیدونم به کجا میروم ....شما میدانید

خوب اینم عکس یادگاری امسال من

می خواهم خیانت کاغذی تورا پاره کنم

تابلکه بتوانم کتابی ازوفاداری بنویسم

اما افسوس که نه دل مرا یاری میکند نه جان..

شاید هم خیانت توست که ازجنس کاغذ نیست.

باید عاقل باشم

میخواهم عاقل باشم...

احساساتم را پاره کنم

با خرد راه بروم

اما با عشق بخندم...

تنهاییم.....

به وسعت یک دریا

به تاریکی یک اسمان بی ستاره

اری تنهاییم وسعتی بس تاریک دارد...

تنهاییم به اندازه سکوت یک دشت

تنهاییم به اندازه غربت تمام عصرهای جمعه

اری تنهاییم سکوتی بس غریب دارد...

میدانم که هرگز پیدا نخواهد شد

ان کس که مرهم این تنهایی باشد

اری تنهایی به این اندازه وسیع و به این اندازه غربت

مرهمی بس عظیم میخواهد که یافتنش محال است...

ماییم و هفت سینی که امسال

شش سین دارد !

چرا که سبزی حضور تو ٬

در قلبم نیست !!!

وای ...فقط اسفندیا رو عشق است

to-fall-in-love — Thu, 26 Feb 2009 17:09:01 GMT

سلام....همگی خوبید

امیر اومد .......هر چی هستم ..همینم که میبینید

اه اه نکنید.. ایش ایش نکنید ....

من خیلی شاد و شنگولم ..اره ..اوهوم......فقط به یه دلیل اومدم اونم

تولد...تولد کیه نمیدونم

۱۲ خیلی خوبه همیشه همراه من بوده از کودکی تا به الان

از نمره تا هر چی فکر کنید فقط ۱۲

دل گرمی من !

سقف خونم ، طلاي ناب ! زير پاهام ، حصير سرد ! تو دست من ، سيب گلاب ! اما دلم ، پُر ِ ز درد ... مثه درخت بيدكي ، تكيمو دادم به كسي ، شدم درختي تو كوير، تنها و خشك ، يك اسير ... آخ ، اگه بارون بزنه ... آخ اگه ... بـــــــــارون

دل گرمی من !

من همونم كه يه روز ، مي خواستم دريا بشم ، مي خواستم بزرگترين درياي دنيا بشم . آرزو داشتم برم تا به دريا برسم ، شبو آتيش بزنم تا به فردا برسم ...

دل گرمی من !

اما ... من اسير سايه هاي شب شدم ... نه قراري ، نه دياري كه بر آن رو بگذارم . به چه شوقي ، به چه ذوقي دگر اين ره بسپارم ... شوق پرواز ، توي ابرا ، سوي جنگلاي دور ، ديگه رفته از خيال اين پرنده صبور ! به خودم هي زدم از اينجا برو ، اما ... موش خورده شناسنامه ي من ! حالا يه مرداب شدم ، يه اسير نيمه جون ! يه طرف ميرم تو خاك يه طرف تو آسمون ...

دل گرمی من !

ديريست كه از خانه خرابان جهانم ، بر سقف فرو ريخته ام چلچله اي نيست ... سرگرم به خود زخم زدن در همه عمرم ، هر لحظه جز اين دست مرا مشغله اي نيست ... هيچي جز شعر شكستن ، قصه فرداي من نيست ... غروره سنگم ، اما شكستم ... تنها غروره عصاي دستم !

دل گرمی من !

دلم تنگ است ، دلم مي سوزد از باغي كه مي سوزد ، دلم از تاريكي ها خسته شده ، همه ي درها به روم بسته شده ... من و تو چه بي كسيم ، وقتي تكيمون به باده . بد و خوب و زندگي ، منو دست گريه داده ، اما ، چگونه گريه سر كنم ؟ كه يارغمگسار نيست ! نه ديداري ، نه بيداري ، نه دستي از سر ياري ...

دل گرمی من !

كسي حرف منو انگار نمي فهمه ! مرده ، زنده ، خواب و بيدار ، نمي فهمه ! كسي تنهاييمو از من ، نمي دزده ! درد ما رو ، در وديوار نمي فهمه ... واسه تنهايي خودم دلم مي سوزه ... قلب امروزي من ، خالي تر از ديروزه ...

دل گرمی من !

فقط اسمي به جا مانده از آنچه بودم و هستم . دلم چون دفترم خالي ، قلم خشكيده در دستم !!! چنان دل كندم از دنيا ، كه شكلم شكل تنهايي است . ببينيد ! مرگ مرا در خويش ، كه مرگ من تماشايي است ...

دل گرمی من !

چراغ ستاره من رو به خاموشي ميره ، بين مرگ و زندگي ، اسير شدم باز دوباره ... شكل فانوسيم ، كه اگه خاموشه ، واسه نفت نيست ، هنوز يه عالم نفت توشه !!!

به پیغام کلاغ های سیاه شک کن...؟!!!